Kennen jullie Keutel en Kira nog? Deze leuke konijnen waren onze konijnen van de maand januari. Na het verhaal over deze leuke monstertjes bleef ik contact houden met Denise. Wij blijken het allebei belangrijk te vinden om mensen te laten weten dat konijnen groepsdieren zijn en dus het gelukkigste zijn met een maatje. Ik heb al veel verteld over over mijn ervaring met adopteren en wil ook graag andere succesverhalen een plek geven op de site. Dan laat ik nu graag Denise aan het woord over waarom Keutel een vriendinnetje kreeg.

Een vriendinnetje voor Keutel

Keutel in zijn iglo resize

Toen wij Keutel ruim 6 jaar geleden in een tuincentrum kochten hebben we hem eerst een tijdje in een kooi gehouden en langzaamaan geleerd los te kunnen lopen zonder al te veel te slopen. Al snel zaten er twee flinke gaten in de bank en hadden we allerlei rieten en wilgenhouten manden aangeschaft om het knabbelen aan het meubilair te voorkomen. Tijdens mijn nachtdiensten ben ik me gaan verdiepen in het konijn en dan met name konijnentaal en gedrag. Overal las ik als eerste dat konijnen niet alleen horen te zijn. Dat was al meteen een probleem omdat mijn vriend er niet nog eentje bij wilde hebben. Wat als Keutel geen oog meer voor ons heeft? Wat als ze gaan vechten?  Als je eenmaal een huisdier aanschaft dan blijft het, ook ondanks de eventuele problemen.

Ik heb contact gezocht met Het Knaagspoor in Ridderkerk en nagevraagd of de angsten van mijn vriend terecht waren. Zijn angsten waren niet terecht omdat zij ons zouden helpen een geschikt vriendinnetje te vinden. Dus ik op een maandag met Keutel op pad. Ze hadden twee konijnen: een lief en tam konijn en Kira. Kira had last van hoknijd.  Omdat ze uiteindelijk toch los zou komen te lopen heb ik Kira met Keutel laten kennismaken, er vanuit gaande dat dat lieve tamme konijn sneller een huisje zou vinden dan dat konijn wat je meteen in het hok aanvalt. Keutel zijn eerste reactie was “Wat is dat? Waarom komt dat zo dichtbij?” “Vrouwtje, wil je me optillen”, terwijl Kira erg nieuwsgierig was en steeds bij Keutel ging kijken en contact zocht. Omdat er geen agressie te zien was mocht Kira mee met ons en moesten we een schema aanhouden om het koppelen goed te kunnen laten verlopen.

De eerste dagen

Kiekeboe resize

Omdat Keutel altijd los loopt in de woonkamer hebben we Kira in een hok bij de plasbak gezet en meteen vanaf de eerste dag maakte ze daar gebruik van als het deurtje van het hok openstond. Keutel bleek ook thuis helemaal niet territoriaal en agressief maar juist zo rustig als altijd. Uit veiligheid voor Kira hebben we de eerste nacht het deurtje dicht gedaan. Omdat Keutel steeds voor het deurtje bleef wachten, als Kira daar haar veiligheid zocht, totdat ze er weer uitkwam hebben we de dagen daarna het deurtje open laten staan. Vanaf woensdag stond alleen de onderbak van het hok er nog en zaterdag hebben we het hok helemaal weggehaald. Soms rende ze wel achter elkaar aan of reden ze op elkaar maar geen rondvliegende plukken haar.

Van elkaar leren

Keutel kwam de eerste weken erg veel bevestiging zoeken bij ons of wij juist nog wel oog voor hem hadden. Kira en Keutel deden al snel alles samen: eten, wassen en slapen. Als wij gaan eten gaan zij ook enthousiast hooi zitten eten zoals groepsdieren nou eenmaal doen. Kira had vier jaar in de opvang gewoond en was aan een riempje aan een boom gevonden waardoor ze zich niet echt laten aaien. Kattenmand ontdekken resizeNu 1,5 jaar later gaat dat steeds beter en Keutel en Kira zijn steeds inniger met elkaar. Kira wil Keutel niet delen, ze valt ons aan als we met Keutel kroelen waarop Keutel Kira dan soms corrigeert. Kira beschermt Keutel ook elke dag als ik met de stofzuiger langskom, ze probeert dat enge brommende ding bij Keutel vandaan te lokken! Echt geweldig hoe fanatiek ze dat elke dag weer doet! Sinds Keutel zijn vriendinnetje heeft is hij toch wel vrolijker en Kira krijgt steeds meer zelfvertrouwen om door ons geaaid te worden, echt super om te zien. Gelukkig is Kira erg nieuwsgierig en verder helemaal niet bang, ze komt juist heel vaak een duwtje met haar neusje geven. Kortom wij zijn erg blij dat we Kira geadopteerd hebben en ons hebben laten informeren over de angsten bij het aanschaffen van een tweede konijntje. Het is elke dag weer genieten om die twee samen te zien leven. Ook al liggen ze soms ver uit elkaar, dit duurt nooit lang en als ze elkaar dan weer opzoeken gaan ze elkaar uitgebreid zitten wassen.

Gezond gedrag

Achteraf kunnen we nu zien welke invloed Kira heeft gehad op het gedrag van Keutel. Hij komt me bijvoorbeeld nu niet meer brommend (ondanks dat hij geholpen is) “verleiden”, hij is meerdere momenten per dag Kira uitgebreid aan het wassen en hij gaat samen met Kira eten en luieren. Eigenlijk vind ik dat het allerbelangrijkste: hij is nu echt een konijn!