Arme Keutel voelt zich niet altijd fantastisch. Om de zoveel tijd laat hij Denise erg schrikken door niet meer te willen eten. Dit was twee weken geleden ook weer het geval. Hieronder het meest recente avontuur van Keutel en de dierenarts.

Waarschuwingssignalen

Keutel Kira 2

Keutel en Kira houden elkaar goed in de gaten.

Als ik in de ochtend de woonkamer inloop hoor ik altijd twee konijnen door de kamer hollen omdat ze weten dat ze dan brokjes krijgen. Als ik maar 1 konijn hoor hollen weet ik eigenlijk al dat er iets met Keutel is, Keutel is namelijk altijd hongerig. Dat is dus al het eerste signaal, verandering in gedrag. Om er zeker van te zijn geef ik Keutel een rozijntje, als hij het rozijntje wegduwt en zijn kopje onder je hand legt weet ik het zeker. Keutel voelt zich niet lekker! Dat is signaal twee, niet willen eten. Omdat konijnen snel verslechteren als ze niet eten, maak ik zo snel mogelijk een afspraak bij de dierenarts en zet alvast zijn reismand klaar. Ondertussen zie ik aan Keutel zijn lichaamstaal duidelijk dat hij last van zijn buikje heeft, hij houd zijn kontje omhoog en ligt zo stil mogelijk. Signaal drie, verandering in lichaamstaal. Ook Kira laat merken dat Keutel niet in orde is, ze blijft dicht tegen hem aanzitten en ik mag niet te dichtbij komen.

Wat doet de dierenarts?

De dierenarts vraagt eigenlijk als eerste wanneer Keutel voor het laatst gegeten heeft en hoe zijn keuteltjes eruit zagen. Omdat wij allebei geen 9 tot 5 baan hebben krijgen ze voordat wij gaan slapen nog wat brokjes, dat is de vorige avond rond 11 uur geweest, en zijn keuteltjes waren droog en normale grootte. Daarnaast heeft hij altijd beschikking over vers hooi. Voor de dierenarts is de informatie over het eten en keutelen belangrijk voor de diagnose. Dan wordt Keutel goed nagekeken, betast en beluisterd. Zijn ogen en kontje zijn schoon, maar aan zijn onder kiezen zitten beginnende haakjes dus die worden eraf gevijld. Keutel heeft hier vaker last van en omdat hij zo rustig is kan het ter plekke zonder roesje gedaan worden. Dan word er bij zijn buikje gevoeld of zijn darmen gevuld zijn en of er iets pijn doet, de darmen voelen niet leeg en er lijkt niets pijn te doen. Dan gaat de dierenarts luisteren en vind dat er te weinig darmgeluiden zijn. Keutel krijgt een pijnstiller en medicatie om de darmen te stimuleren, die medicatie ga ik zelf thuis voortzetten en start met dwangvoeren.

Snel reageren is belangrijk!

Gelukkig ben ik er altijd heel snel bij en is het probleem meestal na een dag weer over. In de middag heb ik Keutel 1 keer moeten dwangvoeren en medicatie moeten geven omdat bij het aanbieden van brokjes hij die al vrij snel aannam en oppeuzelde. Later in de middag ging Keutel uit zichzelf brokjes zoeken en eten en ook hooi eten. Omdat hij ook weer levendiger werd en ik van Kira weer bij Keutel in de buurt mocht komen heb ik verder niets meer hoeven doen en is Keutel na een dag weer helemaal de oude.

Konijnen zijn prooidieren en zullen subtiele signalen geven. Ik herken ze bij Keutel erg snel omdat hij ze toch wel duidelijk aangeeft en hij in het verleden erg vaak ziek geweest is. Als je weet waar je op moet letten is het natuurlijk makkelijker herkennen. Bij twijfel heb ik altijd de dierenarts gebeld ook al was ik net geweest, bij konijnen kun je niet voorzichtig genoeg zijn. Het zijn zowel lichamelijk als geestelijk erg gevoelige beestjes waar ik elke dag vreselijk veel plezier aan beleef en nog heel lang wil blijven beleven.

Pijn herkennen

Wil je weten over hoe je pijn kunt herkennen bij konijnen? In dit blog over pijn lees je de meest voorkomende waarschuwingssignalen. Ieder konijn reageert weer anders op pijn. Hoe beter je je konijn leer kennen, hoe makkelijker het wordt om kleine veranderingen in het gedrag te herkennen. Twijfel je? Bel dan altijd de dierenarts! Ook als het ’s avonds, ’s nachts of in het weekend is. 

Deel ditShare on FacebookTweet about this on TwitterPin on PinterestEmail this to someone