Niet lang geleden kreeg ik de vraag: ik wil graag een konijn adopteren, maar wat kost dat eigenlijk? Dit leek mij een goed moment om een blog te schrijven over mijn ervaringen met het adopteren van konijnen. Wil je gelijk weten wat de belangrijkste voordelen van adoptie zijn? Klik dan hier. Zoek je een partner voor je konijn of wil je je konijn koppelen? Op de pagina over koppelen lees je er alles over.

Martin

MartinMijn eerste konijn was Martin. Martin stond bij kennissen in de tuin in een klein hokje, ze waren al lang op hem uitgekeken. Ondanks dat ik geen enkele ervaring had met konijnen als huisdier, heb ik gevraagd of ik Marin mocht hebben. Zo kwam twee dagen later een wit konijn met één hangoor en één rechtopstaand oor bij mij thuis. Van te voren had ik een binnenkooitje gekocht bij de dierenwinkel en op internet zoveel mogelijk gelezen over konijnen.

De eerste dagen

Martin was een erg schuw konijn, hij zat in zijn kooitje en wou er niet uitkomen. Langzaam aan won ik zijn vertrouwen door op mijn buik voor zijn kooitje te liggen en zachtjes tegen hem te praten. Na een week huppelde hij al voorzichtig rond door de kamer. Niet lang daarna bleek Martin een heel speels en nieuwsgierig konijn dat graag kwam knuffelen. Wij hadden het erg gezellig samen.

Een vriendinnetje voor Martin

Op het internet had ik gelezen dat konijn groepsdieren zijn en dus veel gelukkiger zijn met een maatje. Als mens kon ik Martin niet 24 uur per dag de aandacht geven die een vriendinnetje wel zou kunnen geven. Om ervoor te zorgen dat er geen “oeps” nestje zou komen, heb ik Martin laten castreren. Dit had als effect dat hij nog liever, knuffeliger en rustiger werd.

De kosten voor de castratie van Martin lagen rond de 100 euro. De kosten voor een castratie verschillen per dierenarts. Let wel op dat je altijd een dierenarts neemt die veel ervaring heeft met konijnen!

Mia en MartinNa wat zoekwerk kwam ik terecht bij Asiel Goofy. Het leek mij mooi om een ongewenst konijntje een fijn huis te geven bij mij thuis. Op de site van Goofy stond een wat dik konijntje dat daar al meer dan 3 maanden zat: Mia. Toen het veilig was om Martin te koppelen aan een vriendinnetje is hij meegegaan naar Oldenzaal en daar hebben Martin en Mia voor het eerst kennis gemaakt. Mia bleek door haar verleden een erg bang konijntje te zijn, maar door Martin bloeide ze helemaal op.

Kosten van een adoptie

Ik heb alleen ervaring met Asiel Goofy. Bij het asiel vragen ze een vrijwillige bijdrage van ten minste 20 euro voor een voedster (vrouwtje) en ten minste 37,50 euro voor een rammetje (mannetje). Het fantastische is dat ze alle rammetjes castreren, zodat ze veilig gekoppeld kunnen worden. Vaak worden de konijnen ook nog eens ingeënt. Ik heb ze altijd ruim het dubbele gegeven van de vraagprijs omdat het geld dat ze krijgen geheel gaat naar het opvangen en castreren van ongewenste konijnen.

Ineens weer alleen

Mia alleenMartin en Mia waren onafscheidelijk. Eerst zaten ze samen in de woonkamer, daarna heb ik het huidige hok gekocht voor op mijn dakterras. Na de verhuizing hebben ze weer samen binnen gezeten. Alles ging goed tot ik op een dag een bult onder de kin van Martin ontdekte. Ik heb gelijk de dierenarts gebeld en ben volgende dag langs geweest. De dierenarts wist niet zeker of het een abces of een tumor was en stelde voor om de volgende dag te opereren. De volgende dag was de bult van Martin al verdubbeld in omvang. Door zijn leeftijd (Martin was op dat moment al 11 jaar oud) en de snelheid van het groeien van de bult gaf de dierenarts aan dat het niet verstandig was om te opereren. De kans dat ik hem veel pijn zou doen door de operatie en hij alsnog zou overlijden was erg groot. Ik heb in overleg die dag Martin in mijn armen moeten laten inslapen. We hebben 3 fantastische jaren mogen hebben samen.

Niet alleen ik was erg verdrietig, Mia ook. Mia wou niet veel meer eten, zat de hele dag alleen maar voor zich uit te staren uit het raam. Het was duidelijk dat ze haar vriendje ontzettende miste.

Sander

Konijnen wassen elkaarNa een paar dagen kon ik het niet langer aanzien en ben ik weer gaan kijken op de site van Goofy naar een geschikt vriendje voor Mia. Op de site stond Sander. Sander was bijna 2 weken daarvoor gecastreerd en kon dus bijna veilig gekoppeld worden. Ze hebben eerst twee dagen met een hek tussen hen in bij mij gezeten en zijn daarna in de badkamer (neutrale ruimte) gekoppeld. Vanaf het moment dat Sander in huis was begon Mia weer op te bloeien. Ze at weer en wou weer spelen. Ondertussen zijn Sander en Mia ruim 3 jaar gekoppeld en hebben ze het erg fijn samen. Het mooiste is om ze samen te zien relaxen, helemaal veilig bij elkaar. Maar ook het spelen en het wassen is prachtig om te zien.

Over het algemeen kun je zeggen dat een konijn 2 weken na de castratie veilig gekoppeld kan worden. Voor die tijd is er nog kans op een “oeps” nestje.

Voordelen van adoptie

Nog even de belangrijkste voordelen van adoptie op een rij:

  • Je geeft een ongewenst konijn een goed huis
  • Konijnen zijn groepsdieren en dus samen gelukkiger
  • Konijnen uit de opvang zijn vaak al gezien door een dierenarts
  • Konijnen uit de opvang zijn vaak al gecastreerd en ingeënt
  • Een konijn uit de opvang is niet duurder dan een konijn uit de dierenwinkel of van marktplaats
  • Het geld voor een adoptiekonijn gaat rechtstreeks naar het helpen van andere ongewenste konijnen
  • Lukt het koppelen onverhoopt niet, dan kun je het konijn ruilen

Mijn ervaringen met het adopteren via Asiel Goofy zijn dus alleen maar positief. Wil je konijnen of zoek je een vriendje voor je konijn? Ik vind adopteren de beste manier en zou het iedereen aanraden!