Elke maand zet fijnkonijn.nl een konijn in de schijnwerpers. Deze maand hebben we 5 konijnen van de maand. Ik vroeg Ilona of ze wat over haar quintet kon vertellen.

Als je vijf konijnen hebt die allemaal op hun eigen manier leuk zijn en er ook nog eens drie tussen zitten met een bijzonder verhaal, dan wordt het wel erg lastig om er een te kiezen voor “Konijn van de maand”. Daarom zijn het er deze maand vijf ;-).

Sammy en Niki

Niki en SammyEerst maar eens beginnen bij het koppel dat we het langst hebben, Sammy en zijn zusje Niki. Niki is een lieve pittige en ondernemende tante, als ze ergens bij wil dan gebeurt dat ook, de meest acrobatische taferelen hebben we al gezien van haar. Sammy is zachtjes gezegd wat onhandiger en ons zorgenkonijntje. Toen hij nog geen jaar oud was, begon hij raar te doen met eten, na een bekinspectie bleek dat hij een abces helemaal achterin zijn mond had. De prognose was ontzettend slecht, maar omdat hij zo jong was , gingen we ervoor. Drie weken duplo spuiten en dan kijken of het enigszins geholpen had, zo niet zouden we hem laten inslapen. In de derde week werd hij ontzettend ziek en toen we daarna opnieuw een bekinspectie lieten doen, had ik al afscheid van hem genomen, omdat ik verwachtte dat het alleen maar erger was geworden. Maar wat bleek? Het abces was weg! En na het stoppen met de medicijnen was hij weer helemaal de oude.
Helaas was de pret van korte duur, binnen twee maanden begon hij weer net zo raar te doen met eten. Als het abces terug was, was het advies van de dierenarts om hem in te laten slapen. Dus weer een soort van afscheid genomen, voordat ik hem wegbracht voor een bekinspectie. Maar het was geen abces! Dus naar huis met middelen om zijn maag en darmen te stimuleren, want keutelen deed hij nauwelijks. Na vier dagen was hij nog maar een slap hoopje ellende en keutelde hij nog steeds niet, ondanks de medicijnen, massages en ananassap. Maar gelukkig begonnen zijn darmen daarna ineens weer te werken en knapte hij snel op. Totdat hij een paar weken later weer niet wou eten. Diverse onderzoeken gedaan, maar ze konden niets vinden en ook nu knapte hij spontaan op! Tot twee weken later, hetzelfde verhaal. Of we hem niet in moesten laten slapen? Alhoewel ik die neiging wel had, hij was vaker doodziek dan gezond, hebben mijn vriend en ik besloten om hem nog een kans te geven: op aanraden van een bekende hebben we hem een kuurtje probiotica gegeven. En binnen een week was hij weer de oude.
Maar ja, het is Sammy en dus liep hij een tijdje later mank. Toen bleek zijn heup uit de kom te zijn. Ook dit hebben we laten behandelen en op het moment huppelt hij gezellig door de tuin met zijn zus. Die trouwens als hij doodziek was, continu bij hem was en hem waste. Alleen al voor haar ben ik blij dat we hem overal doorheen hebben kunnen helpen.

Bo, Scruffy en Puk

Puk Bo en Scruffy

Van boven naar beneden: Puk, Bo en Scruffy.

Dan ons trio. Dat begon met ons hangoortje Bo, een klein bang ding dat bij een fokker vandaan kwam waar ze er niet zo fijn bij zat. Al snel veranderde dit bange pluisje in een zelfverzekerd en lief konijn. Toen het tijd werd voor een vriendje, zijn we naar het asiel gegaan en hebben we daar Scruffy voor haar uitgezocht. Scruffy is een halfwildje. Zijn moeder werd zwervend op straat aangetroffen en was op dat moment zwanger van een wild konijn. Het heeft even geduurd voor we zijn vertrouwen hadden, maar sinds we dat hebben, hebben we een geweldig konijn. Waar we het meest van genieten zijn zijn sprongen en sprintjes, dat kan hij natuurlijk als geen ander. Eten stelen is hij ook goed in, watervlug als hij is. En soms komt hij op de bank even een knuffel halen, hij kan er echt van genieten als je hem aait. Soms schrikt hij van niets en dan is het dikke paniek, terwijl Bo en Puk dan gewoon doorslapen, dan is het wel duidelijk dat je een halfwildje hebt.
De derde van ons trio is Puk. Puk werd toen ze ongeveer 2 weken oud was, op straat gevonden. Zij is toen een paar weken met de fles gevoed en via het asiel bij ons gekomen als pleegkonijn. Met het idee dat als ze groot genoeg was, ze terug zou gaan naar het asiel om van daaruit geplaatst te worden. Maar ja dat is nooit gebeurd ;-). Toen ze bij ons kwam, was het een klittenbaaltje van 500 gram. Maar verschrikkelijk aanhankelijk, ze kon zo een half uur op schoot liggen (handig met ontklitten), en ontzettend brutaal en energiek. Toen ze ongeveer drie maanden was, hebben we haar gekoppeld aan Bo en Scruffy. We hebben ze op neutraal terrein bij elkaar gezet en vanaf moment 1 was het goed. Puk is inmiddels uitgegroeid tot een lieve lobbes van 3,5 kilo. En nog altijd even enthousiast als toen ze bij ons kwam.

Het is best een drukte, vijf van die monsters, maar we zouden ze voor geen goud willen missen !

Heb jij net als Ilona een leuk verhaal over je konijn(en) en wil je dat jouw konijn ook kans maakt op de titel konijn van de maand? Neem dan contact met ons op via de contact pagina. Wie weet zie je jouw konijn(en) terug als het konijn van de maand!