Sander en Mia zijn gisteren voor hun jaarlijkse check-up en vaccinaties naar de dierenarts geweest. Elke keer als ik bij de dierenarts kom leer ik weer iets nieuws over konijnen. Zo vertelde deze keer een van de dierenartsen mij over gebitsproblemen bij konijnen. Mia heeft sinds haar adoptie regelmatig te maken gehad met abcessen waardoor zo’n twee jaar geleden is besloten al haar voortanden te trekken. Deze dierenarts had net een scholing gehad over gebitsproblemen bij konijnen en vertelde dat problemen met het gebit van je konijn al ontstaan in eerste paar maanden van hun leven. Dit heeft vooral te maken met slechte voeding.  Hierdoor groeien de kiezen niet recht op elkaar waardoor ze schuin afslijten en konijnen pijnlijke haken op de kiezen kunnen ontwikkelen. Bovendien kan door scheefstand nare abcessen op de wortels van de kiezen ontstaan.

Om gebitsproblemen te voorkomen moeten babykonijntjes als ze stoppen met moedermelk overgaan op een dieet van vooral hooi of gras, groenvoer en een klein beetje biks.

Gelukkig weet ik ondertussen goed waar ik bij Mia op moet letten. Normaal gesproken is een teken dat een konijn pijn heeft dat deze zich in een hoekje terugtrekt en soms luid gaat knarsetanden. Als ze erg veel pijn hebben stoppen ze zelfs met eten. Ik weet dat ik Mia regelmatig moet optillen en onder haar onderkaak moet voelen naar bulten. Deze bulten duiden op abcessen en kunnen zich erg snel bij haar ontwikkelen. In tegenstelling tot de meeste konijnen houdt Mia niet op met eten. Mevrouw eet ondanks alles gewoon vrolijk door. Bij haar zijn subtiele veranderingen in haar gedrag een teken dat ze zich niet lekker voelt. Zij wordt stiller en kruipt het liefste in elkaar in een hoekje. Ook laat ze (in tegenstelling tot normaal) Sander haar eten onder haar neus vandaan pikken.

Naast de bekende gebitsproblemen van Mia zijn beide konijnen in perfecte gezondheid. Na thuiskomst heb ik ze extra verwend met wat rozijnen, peterselie en basilicum. Gelukkig was ik alweer snel vergeven voor het ritje in de auto.