Na het verlies van Mia kwam ik er achter dat konijnen heel anders rouwen dan wij mensen.

Mia Martin

Mia en Martin.

Mijn eerste ervaring met een rouwend konijn was Mia zelf. Haar eerste husbun Martin heb ik moeten laten inslapen door een grote tumor. Ik was helemaal van slag, maar Mia ook. De eerste dag leek ze nog niet zo door te hebben dat hij er niet was. De tweede dag ging ze opzoek naar haar vriendje. Op dag 3 leek ze door te hebben dat haar vriendje weg was en niet meer terug zou komen. Ze had zo’n verdriet. Ze was stil, teruggetrokken, lusteloos en had weinig eetlust. Ik zag mijn vrolijke konijntje totaal wegkwijnen. Terwijl je zelf het verlies van Martin aan het verwerken bent besef je ook dat Mia zo niet verder kan.

Mia eenzaam

Mia was erg eenzaam na het verlies van Martin. De hele dag zat ze lusteloos naar buiten te kijken.

Mia werd steeds verdrietiger, dus ik besefte dat ik snel een nieuwe vriend voor haar moest zoeken. Binnen anderhalve week had ik ineens Sander in huis. Het voelt heel tegenstrijdig: je krijgt bijna het gevoel dat je Martin aan het vervangen bent en dat je dat absoluut niet wilt. Toch bleek het anders te zijn. Sander was zo anders dan Martin, hij was geen vervanging, het was een hele nieuwe relatie. Tot mijn verbazing knapte Mia gelijk op. Ze wou weer eten en spelen. Was weer vrolijk. Deze nieuwe man had ze dus nodig om haar verdriet te kunnen verwerken.

Sander alleen

Nadat Sander alleen kwam te zitten viel me hetzelfde patroon op. De eerste anderhalve dag leek hij niet echt door te hebben dan Mia er niet meer was. Daarna begon het zoeken. Van het huisje in het hok, naar haar plekje onder de boekenkast, kijken onder de stoelen in de eethoek en dan weer terug naar het hok. Al haar lievelingsplekken steeds weer afgaan om haar te zoeken. Zodra hij leek te beseffen dat hij alleen was begon de lusteloosheid. Sander bleef gelukkig wel goed eten, maar hij speelde niet, ging mij negeren en ging vooral heel veel slapen.

Weer kom je in de moeilijke situatie dat je zelf nog zoveel verdriet hebt van het verlies van Mia, maar dat je ziet dat Sander dit ook heeft. Hij mist een maatje. Weer komt het moment dat je moet gaan kijken naar andere konijnen met het nare onderbuikgevoel dat je Mia niet kunt en wilt vervangen.

Lotte in ons leven

Lotte Sander slapenGelukkig waren mijn twijfels weg na de koppeling van Sander en Lotte. Lotte is zo anders dan Mia, het is dan ook een hele nieuwe relatie. Het voelt niet als vervangen. Ik zag Sander weer opleven. Hij wou weer eten, spelen en ligt vaak heerlijk te snoezen bij Lotte. Wij zullen onze lieve Mia nooit vergeten, maar het helpt ons enorm om hem weer vrolijk te zien.

Video

Een kort filmpje van Sander die heerlijk gewassen wordt door Lotte. Ze zijn echt dol op elkaar.