Zaterdagochtend 13 februari liep ik met de ochtend biks naar de konijnen toe. Toen er maar één konijn aan kwam rennen om de biks naar binnen te werken wist ik dat er iets heel erg mis was.

Sander in de reismand

Een konijn dat niet eet is altijd een noodgeval

Terwijl Lotte de biks aan het opsmikkelen was, zat Sander stilletjes op de wc. Ik bood hem voor zijn neus een brokje aan, maar hij draaide zijn hoofd weg. Hij wou alleen twee rozijntjes eten, maar de derde negeerde hij. Natuurlijk gebeurt dit in het weekend. Als je eigen dierenarts niet bereikbaar is en je het weekendtarief mag betalen. Maar: een konijn dat niet wil eten is altijd een noodgeval. Gelukkig dacht de spoedarts daar ook zo over. Sander mocht ’s middags gelijk langskomen.

Kijk altijd precies na wat de dierenarts je meegeeft

Mijn eigen dierenarts is natuurlijk in de buurt van ons huis, maar de spoedarts zat een heel eind verderop. Natuurlijk wil je dan niet met een ziek konijn door de kou en een heel eind met de bus. Gelukkig is mijn vriend zo lief dat hij ons met de auto heeft gebracht.

De spoedarts bleek een vriendelijke jongeman die Sander uitvoerig heeft nagekeken en onze observaties van ons als eigenaren heel serieus nam. Sander kreeg een injectie met een pijnstiller en een injectie om zijn darmen te stimuleren. Zijn darmen maakten heel weinig geluid en lagen dus bijna stil. Een oorzaak daarvoor kon hij niet vinden. Sander is verder een super gezond konijn. Ik kreeg twee medicijnen mee naar huis en een zakje dwangvoer.

Eenmaal thuis realiseerde ik me dat ik niet goed had opgelet bij de dierenarts. Deze had twee medicijnen voor het stimuleren van de darmen meegegeven. Ik dacht dat het een middel voor de darmen zou zijn en een pijnstiller. Gelukkig had Sander al een langwerkende pijnstiller gehad van de dierenarts, dus ik besloot het aan te kijken.

Zorg ervoor dat je altijd noodvoorraden in huis hebt

Ik had thuis al twee zakjes dwangvoer en een grote spuit waarmee ik het kon geven. Op een zaterdag of zondag nog een spuit moeten regelen als je een ziek konijn hebt is niet leuk. Bovendien is de dwangvoer goedkoper als je deze vooraf koopt dan dat je deze bij de dierenarts koopt.

Supreme science recovery plusDwangvoer gaat echt overal zitten

Medicijnen geven aan een konijn is niet een klusje waar je bijzonder vies van wordt. Het is een kleine hoeveelheid die een konijn makkelijk kan wegslikken als je het rustig geeft. Dwangvoer daarentegen gaat echt overal zitten. Ik gebruik voor het dwangvoeren altijd twee handdoeken. Een om om het konijn heen te wikkelen om het konijn te fixeren, de andere handdoek leg ik op schoot en over de stoel of koffietafel waar ik op zit. Sander heeft namelijk de neiging om als het even lukt de dwangvoer weer uit zijn bekje te laten lopen. Over zijn pootjes, over mij heen, over de tafel heen, als hij het maar niet op hoeft te eten. Hij vond het dwangvoer overigens lekkerder als deze iets wateriger was dan aangegeven op de verpakking.

Een konijn dat zich beter voelt kun je niet makkelijk meer vangen

Op zondag ben ik terug gegaan naar de spoeddierenarts omdat Sander nog altijd niet wou eten. Ondertussen maakte ik me erg veel zorgen om hem omdat je ook aan zijn houding en zijn reactie kon merken dat hij veel pijn had. Ik heb toen een pijnstiller meegekregen en het advies: ga zo door.

Terwijl Sander op zaterdag en zondag nog makkelijk op te pakken was voor zijn medicijnen veranderde dat zodra hij zich weer wat beter voelde. In de nacht van zondag op maandag was het arme ventje nog zo ziek toen ik hem medicijnen en dwangvoer kwam geven. Maandag ochtend kwam hij echter voorzichtig aangehuppeld voor zijn biks. In overleg met mijn eigen dierenarts moest ik de medicijnen nog twee of drie dagen geven. Tegen de tijd dat het maandag avond was had ik al een workout achter de rug na het vangen van Sander voor zijn medicijnen. Dinsdag avond was hij weer zo opgeknapt dat ik blij was dat we het samen konden proberen. Woensdag ochtend heb ik de dierenarts weer gebeld om te vertellen dat ik Sander echt niet meer te pakken kon krijgen nu hij zich weer top voelde en samen hebben we besloten om het bij twee dagen medicijnen te houden.

Sander beter

Maandag ochtend begon Sander voorzichtig aan zijn biks.

Een weekje verder

Nu we anderhalve week verder zijn is Sander gelukkig nog altijd blij en actief. Hij speelt heerlijk met Lotte en keutelt er op los. Wat een opluchting! Ook ga ik er voor zorgen dat ik weer nieuw dwangvoer en spuiten in ga slaan. Hopelijk heb ik ze niet nodig, maar mocht het nodig zijn dan is het er.

Deel ditShare on FacebookTweet about this on TwitterPin on PinterestEmail this to someone